تصویر نمادیناطلاعات آمریکا: رهبر جدید ایران بیش از پیش به سلاح هسته‌ای تمایل دارد
سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا به این نتیجه رسیده‌اند که مجتبی خامنه‌ای، که پس از کشته‌شدن پدرش در نخستین ضربات جنگ کنونی به رهبری ایران رسید، بسیار بیش از سلف خود تمایل به دستیابی به سلاح هسته‌ای دارد. این ارزیابی که نخستین بار توسط نیویورک‌تایمز گزارش شد و عمدتاً بر پایه اطلاعات جمع‌آوری‌شده پیش از جنگ است، در شرایطی مطرح می‌شود که واشنگتن توجه خود را به سایت مستحکم کوه پیکاکس نزدیک نطنز معطوف کرده است. مقامات آمریکایی می‌گویند هیچ نشانه‌ای مبنی بر از سرگیری غنی‌سازی یا فعالیت‌های تسلیحاتی از سوی ایران از آغاز درگیری‌ها ندیده‌اند.
چه اتفاقی افتاد
به گزارش برایت‌بارت، به نقل از گزارش نیویورک‌تایمز منتشرشده روز جمعه و مقامات آمریکایی مطلع از این اطلاعات، جامعه اطلاعاتی آمریکا به این نتیجه رسیده که رهبر جدید ایران، مجتبی خامنه‌ای، به‌طور قابل‌توجهی کمتر از پدر و سلف خود، آیت‌الله علی خامنه‌ای، در پیگیری سلاح هسته‌ای تردید دارد. این ارزیابی عمدتاً بر پایه اطلاعات جمع‌آوری‌شده پیش از جنگ کنونی استوار است. مجتبی پس از کشته‌شدن پدرش در نخستین ضربات آنچه این گزارش «عملیات خشم حماسی» می‌نامد، بالاترین مقام ایران را برعهده گرفت؛ به گفته این گزارش او در همان حمله به‌شدت مجروح شد و از آن پس علناً دیده یا شنیده نشده است. مقامات به نیویورک‌تایمز گفته‌اند ارتباطات محدود او درک نیت‌های کنونی‌اش را دشوارتر می‌کند. همین مقامات می‌گویند هیچ نشانه‌ای از از سرگیری غنی‌سازی یا فعالیت‌های تسلیحاتی از سوی ایران از آغاز درگیری ندیده‌اند. در عوض، آن‌ها معتقدند تهران در حال حفظ دارایی‌ها، تجهیزات و تخصص باقی‌مانده است، از جمله موادی که گزارش شده به سمت مجموعه اعلام‌نشده کوه پیکاکس نزدیک نطنز منتقل شده‌اند، پس از آنکه سایت‌های اصلی ایران در نطنز، فردو و اصفهان در عملیات «چکش نیمه‌شب» در ژوئن نابود یا به‌شدت آسیب دیدند.
جبهه‌ها
تنها طرفی که به‌طور مستقیم در منابع موجود نقل‌قول شده، واشنگتن است. مقامات آمریکایی تصویری دوگانه ارائه می‌دهند: نیت در رأس نظام ایران سخت‌تر شده، اما فعالیت قابل‌مشاهده از سر گرفته نشده و رفتار تهران بیشتر شبیه حفاظت از آنچه باقی مانده است تا بازسازی. رئیس‌جمهور ترامپ این کارزار را ناتمام توصیف کرده و در پاسخ به پرسشی درباره کوه پیکاکس گفته «ما اصلاً کارمان را تمام نکرده‌ایم» و در پاسخ به این‌که چه زمانی ممکن است ایالات متحده به آن ضربه بزند، گفته «به‌زودی»، و افزوده که واشنگتن ابتدا کوشیده بود به تهران فرصتی برای دستیابی به توافق بدهد. به گفته این گزارش، مقامات آمریکایی و اسرائیلی نگران‌اند که سانتریفیوژهای باقی‌مانده، مواد هسته‌ای و نیروی انسانی ممکن است درون این کوه که تصور می‌شود تونل‌های آن عمیق‌تر از فردو باشد، متمرکز شوند. موضع خود ایران در این منابع غایب است: هیچ اظهارنظر رسمی ایرانی گزارش نشده، و رهبر جدید از زمان به‌قدرت رسیدن هیچ ظهور علنی نداشته است؛ بنابراین نیت‌های او بیشتر یک استنباط اطلاعاتی است تا یک سیاست اعلام‌شده.
چه چیز تازه است
تا کنون پرسش هسته‌ای عمدتاً بر پایه خسارت فیزیکی مطرح می‌شد: آنچه ضربات ماه ژوئن نابود کرد و آنچه باقی ماند. عنصر تازه، ارزیابی درباره نیت در رأس دولت ایران است که نشان می‌دهد جاه‌طلبی‌های بلندمدت تهران با وجود این خسارت‌ها ممکن است سخت‌تر شده باشد نه شکسته. این ارزیابی در شرایطی مطرح می‌شود که جنگ آمریکا-اسرائیل، که در ابتدا به‌صورت عمومی به‌عنوان یک کارزار کوتاه معرفی شده بود، نزدیک به پنج ماه است که ادامه دارد و گسترش آن در صدر زنجیره تصمیم‌گیری آمریکا قرار دارد؛ نیویورک‌تایمز گزارش داد ترامپ در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶ با ارشدترین مشاوران خود دیدار کرد تا درباره تشدید بزرگ درگیری‌ها بیندیشد، بی‌آنکه تصمیمی گزارش شود. همچنین تازه در این هفته: گزارش‌هایی مبنی بر این‌که تجهیزات پیشرفته سانتریفیوژ ممکن است به سمت کوه پیکاکس منتقل شده باشد، گزارش جداگانه‌ای از سی‌ان‌ان مبنی بر این‌که مقامات آمریکایی معتقدند بخشی از ذخیره اورانیوم غنی‌شده بالای ایران از بمباران جان سالم به‌در برده، و گزارش نیویورک‌پست روز شنبه که از بررسی یک عملیات احتمالی با استفاده از نیروهای زمینی، مهندسان، نیروهای عملیات ویژه و متخصصان مهمات برای حفاظت از مواد هسته‌ای باقی‌مانده در صورت شکست دیپلماسی خبر می‌دهد.
ممکن است بعد چه اتفاقی بیفتد
یک مسیر از دل خود کوه می‌گذرد. ترامپ نسبت به گزینه‌های نظامی بیشتر علیه کوه پیکاکس هشدار داده، و یک ضربه یا طرح احتمالی زمینی گزارش‌شده برای استخراج اورانیوم غنی‌شده می‌تواند جنگ را به مرحله‌ای بکشاند که شامل حضور نیرو در خاک ایران باشد، نه صرفاً قدرت هوایی. مسیر دوم دیپلماتیک است: هرگونه پایان مذاکره‌شده به درگیری‌ها اکنون باید ذخایر، تجهیزات و تخصص باقی‌مانده را نیز در نظر بگیرد، و ارزیابی این‌که رهبری جدید تمایل بیشتری به ساخت سلاح دارد، سطح خواسته‌های واشنگتن و اورشلیم از نظر تأیید و راستی‌آزمایی را بالا می‌برد. مسیر سوم ادامه رکود کنونی است، جایی‌که تهران نه غنی‌سازی اعلام‌شده را از سر می‌گیرد و نه از آنچه حفظ کرده دست می‌کشد، و این بر عهده آژانس‌های خارجی و سرویس‌های اطلاعاتی می‌گذارد که نیت‌های رهبری‌ای را قضاوت کنند که علناً سخن نمی‌گوید. بسیاری از موارد اینجا به‌صراحت تأییدنشده‌اند: بقای ذخیره اورانیوم، جابه‌جایی سانتریفیوژها و افکار کنونی رهبر جدید همگی به‌عنوان ارزیابی گزارش شده‌اند، نه واقعیتی اثبات‌شده.
United States: Judges Iran's new supreme leader more willing to pursue a weapon, sees no resumed enrichment, and keeps further military options on the table.
Iran: No public position in the available sources; the new supreme leader has not been seen or heard from since taking office.
Israel: Shares US concern that surviving equipment, material and personnel could be consolidated inside the fortified Pickaxe Mountain complex.