تصویر نمادینبانک توسعه آفریقا هزینه ابرالنینوی در راه را ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلار برآورد میکند
ارشدترین کارشناس اقلیمی بانک توسعه آفریقا برآورد کرده است که یک «ابرالنینو» در راه میتواند بین ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلار به اقتصادهای آفریقا خسارت وارد کند و مهاجرت گستردهای از مناطق آسیبدیده را رقم بزند. کشورهای بهشدت متأثر بهطور میانگین یک تا دو درصد از تولید ناخالص داخلی خود را از دست خواهند داد، علاوه بر خطراتی که امنیت غذایی و آبی، مالیه دولتی و بخش بانکی را تهدید میکند. این نخستین رقمی از این دست است که یک بانک توسعه چندجانبه بزرگ در ارتباط با پدیده النینو منتشر میکند.
چه اتفاقی افتاد
بانک توسعه آفریقا (AfDB) رقمی برای خسارت اقتصادی احتمالی یک پدیده النینوی در راه بر قاره آفریقا اعلام کرده است. در مصاحبهای که خبرگزاری رویترز گزارش داد و در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۶ توسط South China Morning Post منتشر شد، مدیر بانک در حوزه تغییرات اقلیمی و رشد سبز گفت این پدیده بهتنهایی احتمالاً تولید ناخالص داخلی کشورهای بهشدت متأثر را بهطور میانگین یک تا دو درصد کاهش میدهد که وی آن را در سراسر آفریقا حدود ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلار برآورد کرد. پیشبینیکنندگان هشدار میدهند که الگوی النینو میتواند در صورت تداوم روندهای کنونی گرمایش اقیانوس آرام، به یکی از قویترین موارد ثبتشده تبدیل شود؛ همین موضوع دلیل توصیف آن در گزارشها بهعنوان یک رویداد «ابر» یا «گودزیلا» است. در آفریقا، النینو غالباً با خشکسالی شدید، سیل و طوفان همراه است. فراتر از تهدید مستقیم برای امنیت غذایی و آبی، بانک توسعه آفریقا از خسارت درجه دوم هشدار میدهد: اگر بلایا زیرساختها را نابود کنند، مالیه دولتی و بخش بانکی ممکن است تضعیف شود، چرا که کشورهای با منابع مالی محدود برای بازپرداخت وامهای مرتبط با آن داراییها با مشکل مواجه میشوند. این بانک همچنین انتظار مهاجرت گسترده از مناطق بیشترین آسیبدیده را دارد. هیچ تفکیک کشور به کشوری از این برآورد ارائه نشده است.
نگاه از بیرون
هیچیک از منابع موجود از یک کشور متأثر نشأت نمیگیرند؛ هر دو ارزیابی بانک توسعه آفریقا را گزارش میکنند نه اینکه آن را به چالش بکشند. South China Morning Post که مصاحبه رویترز را بازنشر کرده، این هشدار را در چارچوب بحث گستردهتر تأمین مالی اقلیمی قرار میدهد و با برآورد سازمان ملل آغاز میکند که تا سال ۲۰۳۵ کشورهای در حال توسعه در مجموع سالانه به حدود ۳۶۵ میلیارد دلار برای مقابله با تغییرات اقلیمی نیاز خواهند داشت. در این چارچوببندی، خسارات پیشبینیشده آفریقا بهعنوان یکی از اقلام یک صورتحساب بسیار بزرگتر و بدون تأمین مالی ظاهر میشود، نه بهعنوان یک بحران آبوهوایی مجزا. گزارش رویترز موجود در اینجا همان مطلب را با محدوده باریکتری بهعنوان یک داستان ریسک اقتصادی ارائه میکند که تیتر آن بر اندازه ضربه تمرکز دارد و به مدیر اقلیمی بانک توسعه آفریقا نسبت داده شده است.
چه چیز تازه است
به گزارش South China Morning Post، رقم ۱۰ تا ۲۰ میلیارد دلار نخستین برآوردی است که یک بانک توسعه چندجانبه بزرگ در ارتباط با پدیده النینو ارائه میدهد و بحث را از هشدارهای هواشناسی به یک پیشبینی اقتصادی هزینهگذاریشده منتقل میکند. این رقم همچنین بهطرز ناهمخوانی در کنار جدیدترین چشمانداز منتشرشده خود بانک توسعه آفریقا قرار میگیرد: پیشبینیهای منتشرشده در ماه مه، رشد ۴.۲ درصدی برای کل آفریقا در سال جاری را پیشبینی کرده بودند که با فرض کاهش جنگ آمریکا-اسرائیل علیه ایران، در سال ۲۰۲۷ به ۴.۴ درصد میرسد. آن پیشبینیها پیش از انتشار پیشبینیهای «ابرالنینو» انجام شده بودند و بنابراین آنها را در نظر نمیگیرند. مدیر اقلیمی این بانک همچنین افزود که بعید است این رویداد یکباره باشد.
ممکن است بعد چه اتفاقی بیفتد
اگر گرمایش اقیانوس آرام در همین روند ادامه یابد و این پدیده به قدرتی که پیشبینیکنندگان توصیف میکنند برسد، مسیر خسارتی که بانک توسعه آفریقا ترسیم میکند با خشکسالی، سیل و طوفان آغاز میشود و از کمبود غذا و آب به آوارگی میرسد، در حالی که مالیه عمومی و وامدهندگان در جایی که زیرساختهای نابودشده از طریق بدهی تأمین مالی شده بودند، در معرض خطر قرار میگیرند. این وضعیت پیشبینیهای رشد ماه مه را نیازمند بازنگری میکند و مطالبات آفریقا برای تأمین مالی اقلیمی از نوعی که برآورد سازمان ملل آن را کمیسازی میکند را تشدید خواهد کرد. نتیجه ضعیفتری نیز ممکن است: روند گرمایش شاید در همان سطح فرضشده تداوم نیابد، که در آن صورت خسارات از دامنه اعلامشده کمتر خواهد بود، هرچند هشدار بانک مبنی بر اینکه چنین رویدادهایی بعید است یکباره باشند به این معناست که این آسیبپذیری برای فصلهای آینده باقی خواهد ماند. از آنجا که بانک توسعه آفریقا هیچ تفکیک کشوری منتشر نکرده است، گام بعدی میتواند این باشد که سایر بانکهای توسعه، دولتها یا کمککنندگان برآوردهای ملی خاص خود را تهیه کنند، که مشخص خواهد کرد هرگونه تأمین مالی پیشگیرانه یا برنامهریزی امدادی در کجا متمرکز میشود.